มิตรภาพและความเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เขียนเป็นหนังสือไม่มีวันจบเป็นเรื่องราวที่ไม่มีตอนอวสาน แม้วันหนึ่งเราจะต้องจากเพื่อนไปแต่เพื่อนก็ยังอยู่ในความทรงจำ เป็นตัวละครตัวเอกที่จะเล่าให้ลูกให้หลานฟังต่อไปว่า...กว่าที่จะเติบโตมาอย่างทุกวันนี้เราเคยผ่านชีวิตมากับเพื่อนอย่างไร? สนุกและเหนื่อยยากกันมามากแค่ไหน?

มิตรภาพและความเป็นเพื่อนยังแจ่มชัดในความทรงจำ เหมือนเรื่องราวเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ เหมือนเพื่อนเพิ่งจากไปเมื่อวาน แม้ในความเป็นจริงจะนานเหลือเกินแล้ว ที่เรานั้นได้จากเพื่อนมาบางคนจากเพื่อนรักเป็นเวลานับสิบ สิบปี เมื่อเจอกันก็ถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ฉันไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะได้กลับมาเจอเพื่อนเก่าบ้างหรือไม่ จะได้ร้องไห้กับเพื่อนคนไหนแต่สำหรับวันนี้ ฉันก็ได้หลั่งน้ำตาพร้อมกับเพื่อน.. เพื่อนในวันอำลา และอยากจะกลับมาร้องไห้กับเธอในวันข้างหน้า..อีกครั้ง

จากเพื่อนรัก